LALÍN ACOLLE A PARTIR DE MAÑÁ A EXPOSICIÓN RETROSPECTIVA "MANUEL COLMEIRO. A PINTURA, ANTES DE PINTAR"

LALÍN ACOLLE A PARTIR DE MAÑÁ A EXPOSICIÓN RETROSPECTIVA "MANUEL COLMEIRO. A PINTURA, ANTES DE PINTAR"
Mércores 14 de Marzo de 2018 - A mostra permanecerá aberta ao público ata o vindeiro 16 de maio no museo Ramón María Aller.

O alcalde de Lalín, Rafael Cuíña; a concelleira de Cultura, Lara Rodríguez; e o comisario David Barro presentaron onte a exposición "Manuel Colmeiro. A pintura, antes de pintar", que se inaugurará no museo municipal "Ramón María Aller", o vindeiro xoves ás 20.30 horas e que estará aberta ata o 16 de maio no museo municipal Ramón María Aller.

SOBRE COLMEIRO E A EXPOSICIÓN "A PINTURA, ANTES DE PINTAR"

Resulta indubidable a relevancia de Manuel Colmeiro como un dos principais renovadores da estética da pintura en Galicia. A súa pintura emerxe nun momento onde se celebrará dunha maneira sincera a comuñón entre identidade e modernidade na plástica galega. A conciencia social é a canle que lles conduciu a el e aos seus colegas de xeración a esa tarefa común de erixir unha arte dominada por unha actitude ética e renovadora, capaz de destilarse como estandarte estratéxico dese compromiso. Así construirá a súa pintura, que
procura a esencia da vida, pero sobre todo a esencia do país galego desde a asunción e reivindicación dunha identidade e dun posicionamento social ou de clase.

Todo iso queda patente nesta exposición, que comisariada por David Barro, reúne corenta das obras máis significativas da traxectoria do artista. A exposición, que se acompaña dun libro cun extenso ensaio do propio comisario onde contextualiza a obra de Colmeiro con outros artistas históricos, baséase sobre todo na súa obra pictórica, coa intención de construír un discurso capaz de incidir no carácter vangardista de Manuel Colmeiro, en como constrúe as súas paisaxes e atmosferas, en como abraza o expresivo, e en como
é capaz de afastarse do obxecto para aprehender as súas impresións e convocar o misterio. O título da mostra, Manuel Colmeiro. A pintura, antes de pintar, explícao o propio David Barro: “Débese a que Manuel Colmeiro non se enfronta a un lenzo en branco. A imaxe precede ao cadro. A pintura xa está alí, antes de pintar. A súa obra nace onde a figuración se volve atopar, porque esta é previa á pintura, aínda que se abandone a unha serie de rexistros deformantes. O cadro pérdese e despois reaparece. Colmeiro ten unha idea precisa do que quere facer, aínda que non sabe de antemán como chegará ata alí. Ese é o seu segredo. El mesmo definiuse como autor dun único cadro, capaz de ensaiar distintas variacións sobre un mesmo tema”.

Na exposición queda patente a capacidade de Manuel Colmeiro para identificarse con esa idea de contribuír á necesidade de construción dunha pintura galega, dunha arte galega. Unha preocupación cultural e autoconciencia que se inicia historicamente co Padre Sarmiento e que terá un momento cume no Rexurdimento dos Murguía, Rosalía, Pondal ou Curros, e despois no Grupo Nós, antes de chegar á xeración do Movemento Renovador ao que pertence Colmeiro. O ruralismo, o primixenio, o atlantismo, o expresionismo litoral, as formas envolventes, un sentido lírico humanizador e unha fidelidade aos traballos da terra e á paisaxe como semente temática, serán puntos ao redor dos que xire esa tradición que se trata de recuperar. Tamén una certa condición pétrea nas figuras, unha vez que a escasa tradición do popular darase máis en deriva dos mestres canteiros que na pintura histórica. Por suposto, o románico e o barroco serán un pano de fondo para rescatar todo ese peso do orixinario. Pero tamén a pintura e as súas tradicións, desde Tiziano, Goya ou Velázquez ata Rembrandt, Courbet, Millet, Van Gogh ou Cézanne. Manuel Colmeiro, é un debuxante da realidade e un pintor do recordo. Noutras palabras, debuxa o que ve con mestría, pero evitando o virtuosismo, que deixa paso á emoción subxectiva, que se apoia case sempre na cor, o seu outro modo de debuxar. Aí radica a súa forza expresiva e é, precisamente iso, o que quere transmitir esta exposición baseada sobre todo no seu legado pictórico. Porque, como sinala o comisario, “a de Colmeiro é unha pintura vigorosa pero suave, compacta, pero estendida no que respecta á cor, contida pero dinámica e, sobre todo, ben construída, ben temperada”.

Manuel Colmeiro narra a vida, algo patente nas súas palabras e nas súas pinturas. Por iso é polo que é un magnífico pintor de escenas, desde os seus temperáns portuarios ata os seus espidos na natureza. Pero tamén de bodegóns e figuras, e por suposto de paisaxes. Porque a de Manuel Colmeiro é unha excelente pintura de historia, da nosa historia. Unha pintura de historia antropolóxica, que se abre ao cotián, capaz de pintar a morte, unha escena de labranza, as terras húmidas de Margaride, unha peregrinación, escenas portuarias e campesiñas, procesións, feiras, romarías, ou mesmo os soños. Por iso é polo que nunca se puido desprender das súas paisaxes do Deza, desa Galicia rural, que fai vibrar coa seu cromatismo, en cada unha das súas pinceladas. Porque a pintura xa está aí, antes de pintar.

Portal Transparencia

Roteiros de Lalín